#

‘SOMS DENK IK NOG DAT IK KING KONG BEN’

Een raketvliegtuig bouwen, offroad rally rijden door de woestijn, parachutespringen, Burger King groot maken in Nederland of het mooiste Hard Rock Cafe van Europa bouwen ... Voor Laurens Meijer (58), als eigenaar van Meyer Beheer (o.a. de formules Moeke, Havana en Luden), een van de grootste horecaondernemers van het land, zit de kick ’m in het avontuur. “Het is alles of niets, als ik erin geloof.”

 

Tekst Dorien Dijkhuis 

 

Dagobert Duck-poppen in alle soorten en maten sieren zijn kantoor in Etten-Leur. Ze staan in kasten en op planken langs de achterwand. Als kind vond Laurens Meijer Donald Duck namelijk maar saai. De enige verhalen die hem interesseerden waren die over Dagobert Duck. “Dat was altijd avontuur”, zegt hij. “Hij reisde de wereld over en zag overal kansen om iets te beginnen. Een ondernemer pur sang.”

 

Zelf doen
Die hang naar avontuur en ondernemerschap zat er al vroeg in. Na de praktijkopleiding tot restaurantkelner, verhuurde hij zichzelf op zijn zeventiende als ambulant kelner. Later werkten hij en zijn broer Gerrit in discotheken. Daar zagen ze hoeveel hun werkgevers verdienden. Dat moesten ze zelf toch ook kunnen? Hij lacht er hartelijk om: “We kochten 2 haast failliete discotheken in Breda … en deden alles fout wat je maar fout kunt doen. Gelukkig kregen we een tweede kans: De Graanbeurs, in dezelfde stad. We hadden geleerd van de blamage en maakten hier wel een succesformule van.”

 

Volop avonturen 
Het tweede bedrijf volgde snel daarna. “Bij De Graanbeurs was de ijsblokjesmachine kapot, dus stuurde ik iemand naar Café Jansen voor ijs. ‘Zeg maar dat je de hele machine wilt overnemen’, zei ik. Zegt die ondernemer: ‘Alleen de machine? Je kunt de hele zaak wel overnemen.’ Hahaha! Maar dat hebben we direct gedaan.”

 

Blind vertrouwen
Zo is hij namelijk. Als het goed voelt, gaat hij ervoor. Samen met zijn broer en rechterhand Gerrit. Ze hebben een blind vertrouwen in elkaar. Zo stortten ze zich in allerlei avonturen: een stierenfokkerij in Turkije, een eigen raceautofabriek in Etten-Leur, IT in Roemenië, bio-energie in Oekraïne of de bouw van een ruimtevliegtuig in de Verenigde Staten. Een schaalmodel van dat laatste staat op de grond in zijn kantoor. “Vliegt met mach-3”, zegt hij. “Dat is iets van 3.500 kilometer per uur. Onze fabriek in Mojave staat vlak bij de fabriek van Richard Branson. Herinner je je de ontploffing tijdens zijn testvlucht? Tja, zijn systeem is erg gecompliceerd. Het onze is veel beter. Maar ja, voorlopig vliegen we niet. We komen een paar miljoen tekort.”

 

Focussen om te overleven 
Al die buitenlandse projecten heeft hij inmiddels afgestoten. De crisis hakte erin. “Die veranderde de manier van zakendoen en horeca bedrijven”, zegt hij. “De discotheken veranderden van melkkoeien in probleemzaken. Mijn broer zei: ‘We moeten kiezen. Groot naar de klote of klein overleven.’ Vanaf dat moment zijn we gaan doen waar we echt goed in zijn: horecazaken en onroerend goed.”

 

Burger King-licentie
Inmiddels verpacht hij horecabedrijven in heel Nederland en het imperium blijft maar groeien. Zo sleepte hij het afgelopen jaar de Burger King-licentie in de wacht. “Het is fascinerend hoe sterk dat merk is. In Nederland heeft het bovendien een enorme groeipotentie ten opzichte van de concurrentie. Ik zie het dan ook als een uitdaging om Burger King in Nederland tot de top van fastfood te laten horen. De komende jaren zullen we elke maand een nieuwe vestiging openen. Vanwege die snelheid kunnen we onszelf ook snel verbeteren: van elke opening leren we iets dat we meenemen naar de volgende.”

 

Terug naar de herberg 
Hij gelooft niet in trends. Gezonde hamburgers, saladebars, zaken waar ze in één ding heel goed zijn; het zijn volgens hem allemaal trends die overwaaien. “Dankzij de enorme vlucht die de technologie heeft genomen, is er de afgelopen 20 jaar veel veranderd. Vroeger werkten we voor welvaart: een huis, een auto, een tweede auto, een boot. Mijn kinderen hebben daar allemaal geen behoefte aan. Een auto? Die uber je. Een boot? Die huur je. Welvaart is vanzelfsprekend voor ze, voor hen draait het om welzijn. In de horeca uit zich dat in een vernieuwde behoefte aan een zogenaamde herberg, een ontmoetingsplek die er 2.000 jaar geleden al was en er over 2.000 jaar nog steeds zal zijn. Ons concept Moeke is zo’n herberg. Daar gaan we er de komende jaren nog een paar van openen.”

 

Hard Rock Cafe
Verder heeft hij momenteel vergevorderde plannen voor een Hard Rock Cafe in Scheveningen. Zijn verwachtingen zijn doorspekt van enthousiasme: “Dit wordt het mooiste Hard Rock Cafe van Nederland. Nee, van Europa! Dit wordt een destination. Er komen straks 1.000 tot 1.500 mensen per dag eten en drinken. Daarin zit hem de kick: lukt het of niet? Krijgen we het voor elkaar?”

 

Tot het uiterste gaan 
Zijn chauffeur staat te trappelen. Over een uur heeft hij een afspraak in het oosten van het land om een zaak te kopen. Zo zien zijn dagen eruit: zaken, panden en grond bekijken voor overname en ontwikkeling. In de winter is hij op Curaçao en in de zomer op Ibiza. Racen doet hij niet meer, maar rally rijden des te vaker: een paar keer per jaar zo hard mogelijk offroad dwars door alles heen scheuren. De man tegen de elementen. Gaan tot het absolute uiterste: in de woestijn kan het kwik in de auto namelijk soms zelfs oplopen tot 60, 70 graden. Op Ibiza en Curaçao traint hij voor die barre omstandigheden, daar gaat hij dan hardlopen op het heetst van de dag.

 

Opnieuw beginnen
“Het is net als met het ondernemerschap”, zegt hij, terwijl hij zijn jas aantrekt. “Het is avontuur, en alles of niets. Je zet ook alles in omdat je erin gelooft. Dat zeg ik eveneens tegen pachters die niet privé willen tekenen: ‘Blijkbaar geloof je er niet in, begin er dan niet aan’. Mijn filosofie is altijd geweest: ik begon met niks, ik kan hooguit eindigen met niks. Dan begin ik gewoon opnieuw.”

 

Nieuwe locatie
Hij aarzelt even. “Ik geef het niet graag toe, maar die bravoure is er inmiddels misschien wel een beetje af. Ik ben 58 en denk soms nog dat ik King Kong ben, maar heb niet meer de energie van toen ik 40 was. Opnieuw beginnen doe ik niet zo snel meer.” En weg is hij. Op naar een volgende nieuwe locatie.

 

 

Bron: Entree Magazine.

Is dit niet leesbaar,  bekijk de hoge resolutie hier

Deel deze pagina: